Το Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκι
Του Αντώνη Κοντογεωργίου - Διευθυντή χορωδίας ΕΡΤ
Το Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκι έφερε ανατροπή των ισχυόντων, ή καλύτερα, επάνοδο στην ομαλότητα. Η σπανιότητα του αυτονόητου δεν σημαίνει την ανυπαρξία του. Το χαμένο στη στυφή κι άκαμπτη γραφειοκρατικά και δημοσιοϋπαλληλικά ζούγκλα πρόσωπο της τότε Ραδιοφωνίας ξαναβρήκε τη θωριά του. Η γκριμάτσα της σοβαροφάνειας υπέστη κατά κράτος ήττα από τη χαρά του αυθόρμητου. Η υστερική προσκόλληση στους τύπους ανετράπη από τη δίχως όρια και ωράρια ενθουσιώδη πράξη. Δηλαδή, έγινε ό,τι θα ‘πρεπε, δεν συνεχίστηκε ό,τι επικρατούσε. Όλα αυτά θα ήταν αδύνατα αν δεν συνυπήρχαν, σε ευτυχή συγκυρία, τρεις πόλοι: Χατζιδάκις – Στελέχη –Λύσσα για δουλειά. Ο Μάνος ήταν το μέγεθος που γνωρίζουμε. Η δήθεν πολιτική υποστήριξη του Κ. Καραμανλή στον φίλο του Μάνο ήταν μύθος. Ο ίδιος ο Μάνος ένα απόγευμα, μερικά χρόνια μετά την απόλυσή μας, διαβεβαίωνε σε παρέα με τον Χάλαρη και τον Λεοντή ότι ο Καραμανλής ενδεχομένως ούτε γνώριζε πως ήταν διευθυντής του Τρίτου. Αλλά, αφού όλοι το πίστευαν με συνέφερε να μην το διαψεύδω, μας είπε. Τους στενούς συνεργάτες του τους διάλεξε με συγκεκριμένες προϋποθέσεις: 1) νέοι, 2) μορφωμένοι, 3) ταλαντούχοι, 4) ακούραστοι. Όσοι ανταποκρίθηκαν έμειναν στελέχη του. Οι υπόλοιποι, στην καλύτερη περίπτωση, αρκέστηκαν σε σποραδικές συνεργασίες.
